Başlıca Zemin Etütleri

  1. Soruşturma yapmak: Benzer ve çevredeki diğer binalardan sorarak gerekli yöresel bilgiler derlenmelidir.
  2. Muayene çukuru ya da çukurları açmak: Zeminin durumuna göre gevşek zeminlerde şevli veya kademeli kendini tutamayan zeminlerde “iksa”lı muayene çukurları açılır. Ayrıca numune silindiri ile çukur tabanından numune alınır. Zemine dik olarak sokulan iki ucu açık çelik silindir boru aşağıdaki şekilde görüldüğü gibi daha sonra üst ucu kapatılarak zeminden dik durumda çıkartılır (Bkz. şekil)
  3. Sondalama yapmak: Küçük alanlar üzerinde çapı 2–4 cm. uzunluğu 3–5 m. olan “Deney Mili” ile sondalama yapılır. Mil zemine batırılır her 5 vuruşta bir milin zemine batma miktarları ölçülüp bir grafiğe işlenir. Böylece zeminin dayanımı hakkında ve mil ucuna yapışan zemin parçacıklarına bakılarak tabakalar hakkında fikir edinilir. Daha iyi bir sondalama işlemi de yaklaşık10 m. uzunluğundaki uzatma çubuklarına 2 m.lik sonda ucu takılıp çevirmek suretiyle zemine sokulması şeklinde uygulanan “Sondalama Aleti” kullanılmaktır (Bkz. Şekil)
  4. Sondaj yapmak: Çok derinlerdeki zemin parçalarını örselemeden çıkartmak ve alt tabakalar hakkında bilgi sahibi olmak için yapılır. Bir sondajı gerçekleştirebilmek için aşağıda şekilleri verilen
    -Sondaj çubuklar
    -Sondaj boruları
    -Sondaj uçları kullanılır
    Genellikle sondaj döndürerek çakarak ya da delerek uygulanır.
  5. Sondaj Kazığı kullanmak: Şekli yanda verilen bu yöntem 10 m. derinliğe kadar zeminden örselenmemiş örnek alma yoluyla yapılan kullanışlı bir uygulamadır. Burada kullanılan sondaj kazığı “Burhard Kazığı” olarak adlandırılan çelikten yapılmış ve geçme çift borudan oluşan ahşap başlıklı bir borunun şahmerdanla zemine çakılması şeklinde uygulanır (bkz. şekil)

Yukarıda anlatılan yöntemlerden başka daha derin tabakalarda zemin etüdü yapmak için “JEOFİZİK” ve “FİZYOLOJİK” yöntemler de kullanılmaktadır.